Porsche Laat ons een boswandeling maken

Laat ons een boswandeling maken

Lifestyle
Leestijd: 8 min
2022/04/12

Normaal gesproken voelt hij zich meer thuis achter de camera. Voor Christophorus zet de regisseur van de Amerikaanse serie Backseat Drivers de pen op papier om verslag te doen van zijn verblijf in het hart van Yosemite National Park. Aan boord van zijn Porsche Taycan 4 Cross Turismo bekijken zijn vrouw, kinderen en hun houten beer het landschap in kathedraalachtige stilte.

Wat was de aanleiding? Was het de poster van de Porsche 930 Turbo aan de muur van een slaapkamer? Een oom die zijn 911 restaureert in zijn schuurtje? Of die Boxster in de etalage van een autodealer? Dit zijn de momenten die een passie bezegelen. Sommige zijn vluchtig, andere laten een onuitwisbare indruk achter. Vanaf dat moment is er maar één ding belangrijk: de weg op gaan.

Ik leerde lezen en schrijven uit de tientallen brochures die ik meenam van autoshows. Als volwassene wilde ik hetzelfde enthousiasme opwekken bij jonge mensen door mijn werk als schrijver-regisseur. Uit dit idee is de serie Backseat Drivers geboren, een programma speciaal voor kinderen. In elke aflevering leren de bestuurders van morgen hoe ze met de auto moeten omgaan en er een echte band mee kunnen opbouwen terwijl ze plezier hebben.

Mijn vrouw Mirabai en onze dochters zijn druk bezig de koffers in de kofferbak te laden. De kinderen staren verbaasd naar de verzonken deurgrepen van de auto. Dit is misschien wel 's werelds eerste gezinsuitstapje in een Porsche Taycan 4 Cross Turismo. Ik realiseerde me dat deze ervaring wel eens een passie voor autorijden zou kunnen opwekken. Ik denk dat ik zelfs een glimp van verrukking heb opgevangen in de ogen van Cha-Cha, het knuffelkonijn van mijn zesjarige dochter, toen we de achterklep sloten en door het hart van het Californische platteland begonnen te rijden.

De batterij is volledig opgeladen en de koffie is heet: ik trap het gaspedaal in om de Interstate 5 op te rijden. De wagen rijdt piepend weg. Het geluid komt niet van de banden, maar van mijn dochters achterin, zo blij als vinken. In een paar seconden hebben ze de volledige betekenis van ons uitje begrepen: Californië in het wild ontdekken en een grandioos landschap doorkruisen in een sublieme wagen. We rijden nu op kruissnelheid. Ik ben net zo blij dat ik deze reis met mijn gezin kan maken als dat mijn afspeellijst niet wordt aangevochten.

Terwijl we de haarspeldbochten nemen, gebeurt er iets vreemds. Plotseling scheurt er een stilte door het Sequoia National Forest. Het geluid van wind, kinderen en de wereld sterft in één adem weg. De 3000 jaar oude bomen die majestueus aan weerszijden van de weg staan, laten ons sprakeloos achter. De elektrische wagen hervindt zichzelf in een bijna religieuze stilte, alsof ook hij de plechtigheid van het moment vastlegt.

We picknicken aan de voet van een honderd jaar oude windhoos. Een enorm, angstaanjagend uitziend insect landt op het kersenhout. Adeline, mijn oudste dochter, rent weg om zich te verstoppen. Charlotte daarentegen vraagt of we haar mee mogen nemen. Ik ben verbaasd over de verschillende reacties van mijn kinderen. Toch controleer ik of mijn jongste dochter het insect niet in het dashboardkastje heeft verstopt.

Terwijl de zon onderging, stopten we bij de ingang van Yosemite National Park. Als een detective kam ik het gebied rond de Taycan uit, op zoek naar alles wat een passerende beer zou kunnen aantrekken. Ik steek de stekker in het stopcontact om de wagens nachts op te laden. Met de zaklamp op mijn smartphone ga ik terug naar onze bungalow, in de hoop dat ik onderweg geen slechteriken tegenkom.

De beer lijkt vrij onschuldig tegenover twee kinderen die bij zonsopgang moeten opstaan. Maar de toekomst is aan hen die vroeg opstaan. Met de kinderen slapend op de achterbank gaan we op weg naar Yosemite Park. De dageraad breekt aan boven een landschap van onwerkelijke schoonheid. De horizon doemt in de verte op als een schilderij, of liever als een zwart-witfoto van de beroemde Californische fotograaf Ansel Adams die met kleurspatten tot leven is gebracht.

Eindeloos: In het hart van de bergen van de Sierra Nevada in Californië herbergt het 3000 km² grote en kleine wonderen van Yosemite National Park.
Geworteld in de natuur: John, Adeline, Charlotte en Mirabai Chuldenko genieten samen van een vakantie in het Sequoia National Forest.

Yosemite Park is grandioos. Het herinnert ons er met een onwankelbare zachtheid aan dat we slechts op doorreis zijn op aarde en dat bijna alles wat zich voor onze ogen ontvouwt ons zal overleven.

Als we een bochtige weg nemen, roept Adeline uit: "Deze wagen is geweldig!". Bingo. Een paar seconden later zien we het majestueuze uitzicht op Half Dome. De top, die bijna 2700 meter hoog is, steekt 400 meter boven het bladerdak uit. Het water van een waterval ruist in de verte terwijl we stoppen om de kliffen te beklimmen. Het doet me denken aan de eerste bewoners van het bos en aan degenen die met hand en tand hebben gevochten om het te behouden. Op dat moment ben ik blij dat geen van mijn kinderen trek heeft.

Kolossen van hout: de omtrek van de mammoetbomen kan oplopen tot 30 m.

Voordat we het park verlieten, maakten we nog een wandeling in het bos. Charlotte werd opnieuw verliefd op een insect, dat ze Fuzzy doopte. Gelukkig koos ze ervoor om de rups op de bast van een boom te zetten en niet in haar tas.

De volgende dag, op weg naar Los Angeles, verdwaalden we in de gouden velden van Californië, die zich zo ver leken uit te strekken als het oog kon zien. Het lukte ons om alle insecten in het bos kwijt te raken. De familie heeft echter een nieuw lid verwelkomd: een met een kettingzaag uitgesneden houten beer met de lieve naam Gunther.

Slenteren en stoppen wanneer je wilt: de ziel van een roadtrip ligt in de spontaniteit ervan. De Cross Turismo is als een vis in het water in dit landschap. We schakelen over naar de gravelmodus en dalen af naar een pittoresk beekje, waar Mirabai en ik een buffet bereiden met bessen, kaas, salami en komkommers. Adeline pest de fotograaf met vragen over het leven in Duitsland, terwijl Charlotte een insect opgraaft dat begraven ligt in de modderige oever van de rivier. Deze ervaring heeft ons geleerd om nooit zonder doekjes op reis te gaan.

“Deze dagen zullen in ons geheugen gegrift blijven.” John Chuldenko

Later, op de snelweg, is Mirabai blij dat ze deze ervaring als gezin heeft kunnen meemaken. Ik kijk in de achteruitkijkspiegel. Gunther zit vastgebonden met een gordel en troont tussen mijn twee dochters in, zijn houten blik gericht op de mijne. We zitten op dezelfde golflengte. We genieten allebei van onze vrijheid.

De Cross Turismo is een garantie voor ruimte en comfort, maar ook een belofte om nieuwe horizonten te ontdekken. Op een dag zullen mijn kinderen andere, even grandioze landschappen ontdekken in hun eigen wagen. De nieuwe generatie zal het plezier van autorijden gemakkelijk kunnen verzoenen met respect voor de planeet. De reis in de Taycan 4 Cross Turismo zal in het geheugen van mijn dochters gegrift blijven. Hoe dol ik ook ben op snelle wagens, ik vind het geen prettig idee dat ze te snel volwassen worden.

The front of a white Porsche Taycan can be seen in the background.

Volledig elektrisch rijden met de Porsche Taycan.

De eerste volledig elektrische Porsche combineert tijdloos design met geavanceerde technologie en actieradius voor dagelijks gebruik.

Dit artikel verscheen in het tijdschrift "Christophorus", 400 editie www.christophorus.porsche.com