Hoofdnavigatie
Modellen
Hoofdnavigatie
Porsche - Pioneers. Arne Quinze en de Panamera Sport Turismo

Pioneers. Arne Quinze en de Panamera Sport Turismo

photography Dave Bruel ©

[+]

Arne Quinze - Pionier?

AQ: “Ik ben een non-stop zoeker; heel nieuwsgierig naar alles en mezelf. Maar ondanks mijn vele experimenten zijn er toch ook zeer veel dingen die ik niet meer wil doen. Op mijn veertiende kwam ik op straat te staan en ging vervolgens bij ruige motards samenleven. Het was een fantastische tijd, in die zin dat ik kon doen en laten wat ik wilde. Gedurende jaren heb ik met alle mogelijke drugs geëxperimenteerd, tot ik werkelijk aan de grond zat. Niet dat ik zelfdestructief van aard ben. Neen, juist doordat ik een optimist ben die de schoonheid van het leven inzag, kon ik al dieexperimenten wel aan. Maar na vier à vijf jaar intensief gebruik was het genoeg geweest. Drugs maken je alleen maar kapot en disconnecteren je van de wereld. Dat wilde ik helemaal niet.”

[+]

Ik ben van mening dat het in je DNA zit.

AQ: “Eigenlijk kies je er niet voor om kunstenaar te zijn. Je kan lessen volgen en technieken aanleren, maar uiteindelijk ben ik van mening dat het in je DNA zit. Los daarvan zijn er zo veel aspecten die het moeilijk maken voor een kunstenaar die zijn dromen wil verwezelijken, die vrij kan doen wat hij wil, en die er echt van kan leven. Tenzij je wordt opgepikt door een bepaalde galerij of een mecenas en dan word je tot het roemdom verheven. Dat kan positief zijn, maar even goed nefast. Er zijn genoeg voorbeelden van kunstenaars die zeer snel zeer hoog geraakt zijn, maar ook zeer snel weer van hun voetstuk tuimelden. Bij mij is het ontzettend traag gegaan. Traagheid die me toegelaten heeft om veel te experimenteren en foute wegen in te slaan.”

[+]

Ik aanvaard geen mislukkingen en de drang om het altijd beter te doen is onstuitbaar.

AQ: “Eerlijkheid, vertrouwen, maar ook durf. Als kunstenaar moet je durven, want je staat altijd in je blootje. Je werk hangt daar. Het is publiekelijk losgelaten en als kunstenaar word je daarop beoordeeld – grootgemaakt of afgemaakt – zonder dat je er nog iets aan kan veranderen. Je wordt voortdurend geconfronteerd met jezelf. Die confrontatie gebeurt non-stop en dat laat je als kunstenaar nu eenmaal niet onbewogen. Ik herinner me de problemen met ons werk ‘The Passenger’ in Bergen. Een deel van de constructie was op Kerstavond 2015 naar beneden gestort, na te zijn aangereden door een auto. Dat zijn we echter pas later te weten gekomen. Op zo een moment word je gewoonweg door alles en iedereen afgemaakt en dat komt hard binnen. Maar dan komt mijn ware karakter naar boven. Hoe optimistisch ik ook ben, ik kan mezelf bijzonder hard afkraken. Ik aanvaard geen mislukkingen en de drang om het altijd beter te doen is onstuitbaar. Dat is de reden waarom we ‘The Passenger’ in Bergen op eigen kosten hebben afgebroken en weer hebben opgebouwd. Als alles van een leien dakje loopt, is het makkelijk om de pluimen op je hoed te steken, maar als het slecht gaat, moet je er ook staan. Nu vind ik het een meevaller dat we een geval zoals in Bergen hebben mogen meemaken, omdat we daardoor ook als bedrijf heel erg gegroeid zijn. Op zo’n moment denk je na over alle grote werken die je in de wereld hebt neergepoot en die er gelukkig nog allemaal wel intact staan. Daarnaast hecht ik veel belang aan familie, gezin en vrienden. Zonder hen heeft het leven weinig zin. Uren kunnen we praten over het leven en over kunst, zeker met mijn gallery-houder DENK in Los Angeles. Dat zijn voor mij de geneugten des levens. Ik hou van eenvoudige dingen. Hoe hoger sommige mensen op de ladder klimmen, hoe eenvoudiger ze worden. Die vlieger gaat ook voor mij op. Hoe meer je ziet, hoe meer je relativeert.”

[+]

Kunst is een belangrijke hoeksteen van onze opvoeding.

AQ: “Met mijn werk strijd ik voor twee dingen: kunst minder elitair maken, want kunst is op dit ogenblik slechts weggelegd voor minder dan één procent van de bevolking. Een bijzonder spijtige zaak, aangezien kunst een belangrijke hoeksteen is van onze opvoeding en we doorheen kunst een bredere visie ontwikkelen en andere dingen leren aanvaarden. Kunst laat ons een andere soort van dialoog voeren en dat verruimt de geest. Met mijn installaties in steden hoop ik mensen weer samen te brengen, want zonder dialoog, is er geen connectie en als er geen connectie is, is er geen leven. Daarnaast wil ik de natuur naar de stad brengen. Ik ben een grote natuurfreak. Ik heb steden nodig, maar in hart en nieren vooral de natuur. Als ik geen natuur ervaar, krijg ik geen lucht. Onze steden zijn heel monotoon opgebouwd en als je dan kijkt naar de diversiteit van de natuur, de mooie kleuren, hoe prachtig en harmonieus de natuur in elkaar zit, dan is dat het mooiste wat we hebben. Maar het lijkt wel of ze in de steden, waar zo veel mensen vlak bij elkaar wonen, alle kwaliteit willen weghalen. Ze willen alles heel strak en monotoon houden. De kleurrijke natuur werkt honderd keer beter dan onze steden, maar toch leren we er niet uit en doen we alles om die natuur kapot te maken. Kinderen die vandaag opgroeien in steden weten niet meer wat wilde bloemen zijn, ze kennen geen insecten of onderscheiden de seizoenen niet. Als we die twee elementen combineren - de diversiteit, de schoonheid en kleuren van de natuur met cultuur - dan gaat de stad er mooier uitzien. We zullen fier zijn op onze stad en gelukkiger zijn. We zullen meer praten met elkaar, de criminaliteit zal dalen en we gaan onze stad willen onderhouden omdat we ons met onze medemens verbonden gaan voelen. Dit is zo belangrijk in het bestaan van de mens en de steden. Volgens mij ben ik op aarde om daarin een rol te spelen. Het is in elk geval een keuze die ik als kunstenaar gemaakt heb. Niet iedereen hoeft mijn keuzes mooi of goed te vinden. Dat deert me niet. Als kunstenaar kan je immers niet iedereen behagen, maar ik tracht met mijn werk wel iets concreets te doen, een beweging op gang te brengen.

[+]

Dat is net het mooie aan een kunstenaar: hij gaat nooit dood.

AQ: “Mijn grote voorbeelden variëren van mijn vader over Richard Branson tot James Hunt… Ik ben verder enorm gefascineerd door de diepte en de opbouw van de werken van de Duitser Anselm Kiefer. De Amerikaan Cy Twombly apprecieer ik veeleer voor zijn directheid. En dan zijn er de grote namen als Picasso, Miro, Calder, Dubuffet, Frank Stella waar je niet omheen kan. Monet beïnvloedt mij enorm. Als je naar een werk van Monet kijkt, ben je op reis. Dat neemt je mee, dat pakt je vast en voert je naar een andere wereld. Of nog, als je ziet wat een regisseur als James Cameron in zijn leven doet... Het onderzoek dat een film als ‘Titanic’ voorafgaat, de toestellen die gemaakt zijn om dat onderzoek te kunnen voeren en om de film te maken: Cameron en kunstenaars als Monet hebben ergens in de wereld dingen gecreëerd die andere mensen laten dromen. En dat hebben we nodig. We hebben iconen nodig in ons leven. We hebben de Eiffeltoren nodig. De Eiffeltoren maakt Parijs. Zonder die iconen zouden we ons niet kunnen onderscheiden. Van de Belgische nog levende artiesten bewonder ik Jan Fabre, hij is voor mij één van de laatste, levende grote Vlaamse meesters in de lijn van Rubens. Een man die geschiedenis neerzet. Ik denk ook aan zijn theater en zijn 24 uur spektakel Mount Olympus. Dat is net het mooie aan een kunstenaar: hij gaat nooit dood.”

[+]

Mijn reizen zijn mijn allergrootste rijkdom.

AQ: “Mijn reizen zijn mijn allergrootste rijkdom, ik heb niets anders nodig. Mijn rijkdom zit in mij. Als morgen mijn huis afbrandt, dan ga ik opnieuw, zoals in mijn tienerjaren, in een doos wonen. Maar het zal wel een mooie doos zijn, dat zweer ik. Het zit in onze genen om op avontuur te gaan. De ene ervaart dat al wat meer dan de andere. Dat avontuurlijke, die vrijheid, dat kunnen gaan en verdwijnen, ik heb dat nodig. Als ik één week op dezelfde plek vertoef, dan word ik zeer lastig, tenzij ik verschrikkelijk veel werk heb. Ik ben heel rustig, maar tegelijk ook heel onrustig. De non-stopzoeker in mij moet constant gevoed worden. Ik heb ondertussen al zo veel stammen en culturen bezocht, ook sloppenwijken in Bangladesh en India over Angola en Nigeria tot Brazilië… en dat doet iets met een mens. De omstandigheden waarin die mensen leven, het gevaar, de viezigheid… dat kunnen wij niet vatten. Hoe mensen wonen is een groot onderdeel van mijn werk geworden. Ik heb ook een enorme studie gemaakt rond alle mogelijke huizen op palen en daar maak ik nu mijn stilthouses (installaties rond het thema paalwoningen, red.) rond, want ‘water is coming’. De stijging van het zeeniveau is iets wat me bezighoudt. Ik heb zelf immers ook vijf kinderen en je moet weten dat sinds mijn geboortejaar 1971 de mens dertig procent van de fauna en de flora heeft vernietigd. Dat is enorm! Planten en dieren die we onherstelbaar uitroeien, daar moet een eind aan komen. Ik probeer zelf ook mijn steentje in die strijd bij te dragen en heb hier in de buurt van mijn woning in Sint-Martens-Latem een terrein van tweeduizend vierkante meter beplant met drieduizend vaste planten om de bijen- en vlinderpopulatie opnieuw te doen toenemen. Ik wil op dat vlak een voorbeeld stellen. Het is helemaal niet nodig om in woonwijkengemillimeterd gazon als een golfterrein te hebben. We berokkenen er de natuur te veel schade mee.”

[+]

Vandaag leven als kunstenaar maakt je hedendaags.

AQ: “Ik denk dat we vooral in een tijdperk van vernieuwing leven. Wat je ook onderzoekt, waardoor je ook wordt geïnspireerd, hoe je het ook aanpakt, wat je ook creëert... vandaag leven als kunstenaar maakt je hedendaags. Zelfs een kunstenaar als Thomas Hauseko heeft op een ongelofelijk vernieuwende manier de kunstenaars van de klassieke kunst opgenomen en verbouwd. Is hij daarom een klassiek kunstenaar? Neen, hij is een vernieuwer. Alles wat je hier in mijn atelier ziet, is ook vernieuwend. De beelden die wij maken, heb ik zelf nog nooit elders gezien. De ene kan er zich in terugvinden, de andere niet en misschien doet een bepaald beeld je wel aan iets denken, maar ik probeer altijd zo veel mogelijk mijn eigen weg te volgen en mijn eigen identiteit uit te bouwen.”

[+]

Mijn kunst is mijn hobby.

AQ: “Mijn kunst is mijn hobby. Het jaagt me enerzijds op, maar het ontspant me ook. Verder ga ik lopen en is het opbouwen van mijn beelden al een sport op zich. Ik probeer zo gezond mogelijk te leven en bijvoorbeeld veel groenten te eten, anders hou je mijn intense leven niet vol. Mijn ateliers liggen een beetje verspreid, waardoor ik zowat elke week het vliegtuig neem. Ik vlieg 700.000 mijl per jaar. Gelukkig heb ik niet veel slaap nodig. Er zijn nachten dat ik maar drie à vier uur slaap. Gemiddeld zijn het er vijf, en zeker nooit meer dan zes.”

[+]

We pas aan het begin staan van wat we eigenlijk willen doen.

AQ: “Als ik mezelf vergelijk met wat Frank Gehry doet of wat August Eiffel heeft gedaan met de Eiffeltoren, dan vind ik mezelf maar een kleine jongen. Ik vind dat we nu pas aan het begin staan van wat we eigenlijk willen doen. We hebben tot nu toe de voorbereidingen getroffen, om stilaan echt onze weg in te slaan. Nog verfijnder werken, met nog betere technieken en materialen. We willen het groots maken en dan heb ik het niet over de grootte van de beelden, maar over het brute van plaatstaal met op grote schaal uitgefreesd aluminium dat onze werken heel bijzonder moet maken in de toekomst. We zijn die processen al enkele jaren aan het uittesten en nu klaar om ze te implementeren.”